بوی عیدی، بوی توت، بوی کاغذرنگی،
بوی تند ماهی‌دودی وسط سفره‌ی نو،
بوی یاس جانماز ترمه‌ی مادربزرگ،
با اینا زمستونو سر می‌کنم،
با اینا خسته‌گی‌مو در می‌کنم!

حس نوستالژیک موجود در این ترانه فرهاد فراموش نشدنی است.

نوروز عید بزرگ وباستانی ایرانیان در سراسر گیتی همیشه حس وحال ویژه و مخصوص به خود داشته و دارد:خانه تکانی،خرید کفش و لباس نو و.... همیشه با خود بوی تازگی ونو شدن را به همراه داشته است.

از قدیم ایرانیان علاوه بر خانه تکانی مقابل منزل وکوچه های خود را هم آب و جارو می کردند و با شهر و روستای پاکیزه به استقبال سال نو می رفتند. اما امروزه با توجه به تحولاتی که در شکل و محتوای زندگی مردم ایجاد شده است شهرداری ها این مهم را انجام میدهند و شهر را مهیای آغاز سال نو می نمایند. شهری با بوی نوروز برای همه ایرانیان.