ایران و سابقه مدنیت و شهر نشینی در آن بسیار بالا ست به گونه ای که ایران را یکی از مراکز قدیمی تمدن بشری در عرصه زمین می دانند.

اینک ما مانده ایم که با این کهن میراث چگونه رفتار کنیم و چگونه این شهرهای کهن را هم در برابر هجوم سبک ها و روش های نوین معماری و شهرسازی حفظ کنیم و هم آن ها را از گزند حوادث ناگوار طبیعی بتوانیم مصون و محفوظ نگه داریم .

ماهستیم که باید میزان هوشمندی خود را تعیین کنیم و میان این دو تعادلی شایان و شایسته برقرار کنیم امری که تا به امروز در انجام ان توفیق نداشته ایم  و دستانمان را به نشانه تسلیم در برابر هجوم معماری غربی کاملا بالا برده ایم و بجای نوسازی و بهسازی هنر تخریب بافت های قدیمی شهر را عملی نموده ایم.