مساله حاشیه نشینی در شهرها یک معضل تاریخی و جهانی برای همه شهرهای جهان از شمال تا جنوب محسوب می شود و هر شهر به نسبتی با این قضیه روبرو است.

آمار و ار قام از افزایش سریع جمعیت حاشیه نشینان در مناطق حاشیه ای و زاغه های شهری حکایت دارد به گونه ای که در برخی از منابع رقمی در حدود ۱.۵ میلیارد نفر را نیز برای آن ذکر نموده اند . آنچه که اهمیت دارد نوع نگاه شهروندان  و مسوولان شهری به حاشیه نشینان در شهرها می باشد این نگاه می تواند باعث تخریب مسکن آن ها یا کمک به آن ها در بهبود شرایط زندگیشان باشد آما نوع نگاه غالب در این مقوله عمدتا منفی است و ساکنان این مناطق را عموما افرادی نامناسب دون پایه و مجرم و در یک کلام ناشهروند می دانند و می شناسند. اما آیا این گونه است؟ با نگاهی دقیقتر متوجه می شویم این ها افرادی هستند که امکانات زندگی آن ها را محکوم به سکونت در این مناطق نموده است این مناطق را باید هرچه بیشتر دریابند تا همه به عنوان شهروند از شان والای انسانی برخوردار شوند.